แบตเตอร์รี่หมด

posted on 20 Oct 2009 20:35 by wannurmee

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา

แบตเตอร์รี่รถหมดค่ะ

ใช้รถยังไม่ถึงปีเลย

สุดยอดไปเลยค่ะ

อันเนื่องมาจากว่า ไฟซ้ายค้าง ทั้งคืน มันก็เลยหมด

ที่ไฟซ้ายค้างเพราะว่า สัญญาณกันขโมยมันดังและไฟซ้ายก็กระพริบดังนั้น มันเลยค้าง

เหงือแตกที่สุด ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยซีดมาก่อนในชีวิต

ครั้งแรกนั้นแหละที่ซีด

โชคดีทีมีบุคคลมาช่วย

เราจึงได้รับรู้ว่า

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนนั้นจริง แต่ ถ้าตนทำไม่เป็นจึงต้องพึ่งคนอื่น

เราเคยคิดว่า เราไม่ต้องพึ่งพิงใครหรอก เพราะเราก็สามารถจัดการมันเองได้

และไม่ค่อยเห็นความสำคัญของการช่วยเหลือผู้อื่นซักเท่าใด

แต่ตอนนี้ อาจจะเป็นเพราะพระเจ้าต้องการให้เราได้เข้าใจความหมายของการช่วยเหลือผู้อื่น

เลยส่ง บททดสอบของการต้องพึ่ง่พิงผู้อื่นมาให้เราได้รับรู้ความรู้สึกของมันเสียก่อน

เพราะคนอย่างเราถ้าไม่เจอกับตัวมักจะไม่ค่อยเชื่อ

ข้อเสียอันหนึ่งอ่ะค่ะ

เพราะฉะนั้นเลยเจอกับตัวซะเอง

แต่ยังโชคดีที่ส่งคนช่วยเหลือมาให้ด้วย

มิฉะนั้น คงงงเป็นไก่ตาแตก ตอนเลิกกงาน

จริงๆแล้วก็นับเป็นความโชคดีของเราอย่างนึง ที่เราไปที่รถเราตอนเที่ยงเพื่อเติมน้ำมัน

และแอะใจที่ทำไมประตูรถเปิดโดยใช้รีโมทไม่ได้เลยลองเข้าไปบิดกุญแจที่ช่องเสียงกุญแจดูจึงได้รู้ความจริง

ไม่เช่นนั้นก็คงยังไม่รู้ว่าแบตเตอรี่รถมันหมด

ขอบคุณพระเจ้า(อัมฮัมดูลิลาห์)

แรงใจใหญ่ยิ่ง

posted on 20 Oct 2009 17:35 by wannurmee

วันนี้เป็นวันทีสองที่มีบล็อกเป็นของตัวเอง ใจนึงก็คิดว่า จะมีใครหนอ เข้ามาอ่านและคอมเม้นเรื่องราว

ของคนธรมดาๆที่มีตัวตนอยู่แต่ในโลกไซเบอร์ แต่ว่า ด้วยว่าเหตุใดก็ตาม

บล็อคเรา มีคนมาเม้นแล้วววววววววววววววววววววววววว

 

ว้าวววววววววววววว

ต้องขอบคุณหนึ่งแรงใจที่มีค่ายิ่ง  ขอบคุณค่า

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่า การให้กำลังใจคนอื่นก็มีค่าและสำคัญเหมือนกัน^^

 

 

 

 

edit @ 20 Oct 2009 17:41:41 by Tawan

วันแรก

posted on 20 Oct 2009 00:46 by wannurmee

วันนี้วันแรก

อะฮ้า

ความฝันที่อยากให้คนอื่นได้อ่านเรื่องราวของตัวเอง

เริ่มต้นขึ้นแล้ว อิอิ มีความสุขใจ

 วันนี้

ตื่น

ทำงาน

นั่งอ่านนิยายชาวบ้าน

และกำลังคิดจะก็อป อิอิ คิดไม่ออกอ่ะ ทำงายดี ไม่รุ้จะเริ่มต้นเยี่ยงไร เฮ้อ ไม่รู้ว่าจะเขียนได้หรือไม่ สุ้ๆ

ง่วง แต่นอนไม่หลับอ่ะ